نزدیکتر

یه چیز های را دوست داریم فراموش کنیم. هر کسی میل دارد رویدادی را از یاد ببرد، فقط زمان، مکان و نوع حادثه متفاوت است. ما دنبال چه هستیم؟ چه می خواهیم؟ ما خویش را گم کرده ایم در حالی که می نشینیم رو در روی هم و نگاه مقابل را استنتاج می کنیم. ما هیچ چیز نمی دانیم. باور هم داریم که نمی دانیم اما چون مخاطب ما نیستیم، مهم نیست. ما فقط مقصد را می بینیم و در خیال مبدا. هیچگاه، ما هیچگاه راه را دوست نداریم. ما خودمان را هم دوست نداریم و حتی دیگران را. دیگر چیزی نیست که ما دوست بداریم. فرصت های کمی هست برای نزدیکتر شدن و ما قدرنشناس هستیم. اما با این همه هنوز امیدی هست. دوست داشتن در ذات ماست. فقط کافیست یه بار بچشید.

---------------------------

*نوشته ای تحت تاثیر فیلم نزدیکتر به کارگردانی مصطفی احمدی.

  • سوشیانت
من فکر می‌کنم خودم رو دوست دارم :)
یه جمله تو نوشته بود که بعد پاکش کردم.( انسانها با هم تفاوت دارند)
:)
بله :)
اساسِ خلقت بر پایه‌ی تفاوت‌هاست... تمامِ قشنگیِ دنیا هم به همینه.
ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
Designed By Erfan Powered by Bayan