رهایی بخش

من می نویسم به این نیت که نوری از خود بر من ساطع خواهد کرد. "بوبن"

بی کرانِ تنهایی من

زمزمهِ روزهایم، آغازگر نامه هایم، نام توست.

تنگه نامت می خواند بعد از من با همان ندای گذشته.

روزگار بی تو، روزگار جهنمی است و از روزگار بی من، بی خبرم.

آفتاب ندای تنهای مرا در قلعهِ کوهسار بازدم می کند.

نهر روان صدای بی کسی مرا در زیر سنگ خاره ها در آغوش می گیرد.

و باد تنها هم دم من است در این بی کرانِ تنهایی من.

چه بد است که فقط نامی از توست.

و چه خوب است که این تنهایی انتظاری برای پایانش هست.

نگاه کن بر قدم های کوتاهم و نوازش کن رو خسته ام را.

زندگی زیباست اگر آسمان آبی کشیده شود و تو آبی آسمان من هستی.

ای زندگی زیبای من، مرا رها مکن.  

۴ نظر ۴ موافق ۰ مخالف
سه نقطه
۱۳ تیر ۰۵:۵۷
و همین "انتظار" شرط حیات ماست ،،،
و نبودش دلیل دلمردگی هامان ...

پاسخ :

چه خوب گفتین
تشکر
:)
حوا ...
۱۹ تیر ۰۶:۵۹
کلِ زندگیم رو منتظر بودم و هستم :) هعی خدا...

پاسخ :

تمام شدنی است؟....
حوا ...
۲۱ تیر ۰۶:۴۹
بعضیا سهمشون از رسیدن فقط انتظاره

پاسخ :

گاهی وقتها خوبه و گاهی وقتها بد
حوا ...
۲۱ تیر ۱۷:۲۱
من میگم همیشه خوبه :)

پاسخ :

نظر شما محترم هست :)
ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
پیام های کوتاه
طراح قالب : عرفـــ ـــان قدرت گرفته از بلاگ بیان