رهایی بخش

من می نویسم به این نیت که نوری از خود بر من ساطع خواهد کرد. "بوبن"

پرواز گنجشک

پرواز گنجشک بخاطر توانایش نیست، بخاطر ثبت رکورد ارتفاع نیست. او گرسنه است، بال می زند تا بیاید طعمه ای که در برابرش ناتوان است. در گوشه ای از چشمان جستجوگرانه اش ترس می بینم. ترس از اینکه خود طعمه شود. اما آن را پذیرفته است.
تکه نان آفت زده ای می یابد، در ارتفاعی می ایستد و بعد از عدم وجود خطر در اطراف، فرود می آید و او بر می دارد تکه ای از آن غذای لذیذ که دیگر احساس گرسنگی نکند و تهمانده اش را باقی می گذارد و صعود کردن را آغاز.
با اینکه می داند فردا ممکن است غذای نیابد، اما سیعی برای انبار کردن ندارد. در نگاه اول عملش را ستایش می کنم اما با اندکی درنگ مطلبی در ذهنم موج می زند. او بخاطر دل مهربانش تمام طعمه را بر نمی دارد. او در لانه اش انباری ندارد تا صبح که از خواب بر می خیزد، انگیزه ای داشته باشد، برای پرواز، برای دیدن، برای حس کردن زندگی.
۱ نظر ۰ موافق ۰ مخالف
حوا ...
۰۶ دی ۰۶:۰۳
نگاه جالبیه. :)
کاش ما هم اینطوری بودیم.
ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
پیام های کوتاه
طراح قالب : عرفـــ ـــان قدرت گرفته از بلاگ بیان